Daniëlle over oortjes en techniek

Apparaten zijn niet helemaal mijn ding. Ik heb er gewoon geen geduld voor. Zo kom ik na het avondeten op het idee om mijn overtollige energie nog wat weg te lopen -niet hard, gewoon- Alle indrukken uit de nieuwe winkel zorgen voor een stroompiek als je een dal tariefje wilt ‘s avonds. Op een positieve, licht sportieve manier laten afvloeien leek me een briljant plan. Niveautje doorstappen klinkt prettig, dus dan maar mijn oortjes in de telefoon. Playlist aan en go! Yoek kijkt me boos aan, want hij zat net met mijn oortjes een Youtube filmpje te kijken. Nee. Mama wil experimenteren! Even naar de Jumbo. Stap stap. Fijn muziekje, het gaat lekker. Slagershuppeltje en PBNA sprongetje ertussen door. Heerlijk. Hee. Muziek uit. Nouja?
Na wat gepruts en gevogel nog steeds geen gehoor. Plugje links, recht draaien en een beetje omhoog.
Wat wiebelen nog. Mijn oren kraken als een antiek bed. Muziek komt er echter niet uit. Staptempo tot niveau ‘diep triest’ gedaald.
Evenals mijn humeur. Daar gaat mijn hippe uitspatting.
Breek haast mijn nek nog over een losse stoeptegel omdat ik meer met de aansluiting van mijn oortjes bezig ben dan met het lopen. Plan in duigen. Met twee zielig bungelende oortjes over mijn sjaal sta ik bij de Jumbo. Nee, nieuwe oortjes verkopen ze niet. Ook geen 90% alcohol voor een smerig printer klusje. Maar ik moet toch iets kopen? Ik loop niet voor Jan Doedel op en neer. Met een flesje nagellak remover en oog make up remover in mijn jaszak en een rol watjes (was echt op) onder mijn arm vertrek ik huiswaarts. De oortjes inmiddels veilig in mijn broekzak. Het enige mooie aan mijn wandeltochtje is de witte zwaan die braaf haar eitjes ligt uit te broeden. Met oortjes in had ik het beestje waarschijnlijk niet eens gezien. Win situatie. Eenmaal thuis uit ik mijn ongenoegen bij Yoek. ‘Doen die oortjes het bij jou wel goed?’
Het antwoord is net dat gene wat ik niet wil horen: ‘Bij mij wel’
‘Laat eens kijken mam. Oh, ik zie het al’. Yoek drukt lachend de aansluiting goed aan. ‘KLIK’
‘Probeer het nu eens mam.’ Ik kijk verbaasd. Ze doen het gewoon. Kraakhelder! Gewoon doordrukken?
Maar ik was dan ook overtuigd dat ik het vooral niet te hard moest doen. Je weet wel kwetsbaar en zo. Schaamrood op mijn kaken. En ik had zo’n zin in die playlist.
Morgen op de fiets doe ik mijn oortjes weer in. En een volgende keer vraag ik eerst maar aan Yoek hoe het eigenlijk h-oort!
En dat, is een kwestie van luisteren!